طفره

در کناری از گستره هزار توی کلمات خفته بر پیکره واژگان باورم

درخشش واژه ای متشکل از چند حرف ساده چشمانم را خیره کرد

جلوتر که آمدم مبهوت چیزی شدم ناممکن

که همان هجای سکوت و آرامش در خیال گیج و ویج و پر التهاب خاطر من بود

و فهمیدم عمریست از طفره رفتن و خزیدن در پشت انبوه کلمات خسته ام.